Oukitel WP300: pancerniak, smartwatch i czołówka w jednym (test)

Oukitel WP300 jest dość nietypowym telefonem. Z tyłu obudowy znajduje się dodatkowy ekran, który można zdemontować, przyczepić do paska i… nosić jako smartwatch. Ten sam element może służyć jako pojedyncza słuchawka Bluetooth do prowadzenia rozmów telefonicznych. Całość uzupełnia moduł lampy campingowej, który montuje się w telefonie lub nosi jako czołówkę. Wymienne moduły instaluje się w specjalnej wnęce w telefonie, umieszczonej koło aparatów.

Brzmi nieźle? No to sprawdźmy, jak to wszystko działa.

Na początek – moduły

Oukitel WP300 dostarczany jest w dość dużym pudełku, w którym poza samym smartfonem i standardowymi dodatkami (np. kabel USB), znajdziemy specjalne wyposażenie. Już w samym smartfonie we wnęce znajdziemy główny moduł – wyświetlacz.

Przypomina to dodatkowe ekraniki, które często montowane są w pancerniakach i też w dużym stopniu ten element pełni podobną funkcję, wyświetlając na przykład godzinę czy powiadomienia.

W pudełku znajdziemy dodatkowo podobny moduł silnej lampy kempingowej czy po prostu latarki, a także ramkę do modułów oraz dwa paski – na rękę oraz na czoło. Wybrany moduł umieszcza się najpierw w ramce, a tę przymocowuje teleskopami do paska. Czyli np. moduł z ekranem przyczepia się do paska na nadgarstek i voila – mamy mini smartwatch.

Moduły mocowane są za pomocą zatrzasków i w każdej chwili można je łatwo wpiąć i wypiąć bez dodatkowych narzędzi. Działa to zaskakująco dobrze – wystarczą 2 minuty, by opanować wszystkie kombinacje i przygotować cały zestaw do praktycznego używania. Czyli do…? Już tłumaczę.

Moduł z ekranem po zamontowaniu w telefonie wyświetla podstawowe informacje, czyli zegar, nadchodzące połączenia telefoniczne czy wiadomości, ale używanie go w obudowie telefonu to marnowanie jego potencjału. Lepiej sprawdzi się na nadgarstku jako smartwatch – choć tak naprawdę jest to raczej opaska fitness.

Zamontowany w niej wyświetlacz to bardzo ładny AMOLED o przekątnej 1,47 cala. Moduł ma także optyczny czujnik tętna na spodzie, łączność Bluetooth 5.3, akumulator 150 mAh i wytrzymałość IP68. Opaska mierzy tętno, kroki, kalorie, monitoruje sen, wyświetla powiadomienia z telefonu, pozwala na przeprowadzenie treningów w kilkunastu dyscyplinach, ma też zestaw dodatkowych narzędzi, jak pogoda czy sterowanie muzyką. Czyli w sumie otrzymujemy zestaw najważniejszych funkcji, jakie można znaleźć w prostym fitness trackerze. Nie jest może szczytem elegancji, bo grubością i kształtem przypomina trochę pierwsze opaski sprzed dekady, ale w sumie nosi się to wygodnie.

Po wypięciu z ramki moduł zyskuje jeszcze jedno zastosowanie – można go włożyć do ucha, w czym pomaga gumowa końcówka ze stabilizatorem i używać jako słuchawkę do rozmów głosowych (nie jest to możliwe, gdy moduł jest na nadgarstku). Wbrew pozorom nie jest to zły pomysł – po prawidłowym ułożeniu słuchawka mocno trzyma się w uchu, a w razie czego pozwoli na swobodną konwersację. Sam smartfon jest dość ciężki i jeżeli użytkownik będzie chciał coś robić w tym czasie, to po rozpoczęciu rozmowy na WP300 może błyskawicznie wyjąć moduł, umieścić w uchu i kontynuować.

Żeby to wszystko działało, trzeba wcześniej sparować zegarko-opaskę ze smartfonem. Nie uda się to w standardowy sposób w ustawieniach Bluetooth, lecz trzeba posłużyć się zainstalowaną w telefonie aplikacją Da Fit i w niej dodać najpierw urządzenie widoczne jako BT11. W niej też będą wyświetlane wszystkie statystyki sportowe i zdrowotne.

Moduł latarki jest znacznie prostszy. Gdy jest zamontowany w telefonie, światło można włączyć przyciskiem funkcyjnym na obudowie, a dodatkowe ustawienia (jasność, tryb SOS itd.) znajdziemy w aplikacji.

Po zamocowaniu na jednym z pasków sterowanie odbywa się za pomocą przycisku w ramce. Na nadgarstku taka lampa może przydać się do nadawania stroboskopowego sygnału ostrzegawczego podczas nocnego marszu albo biegania, a po zamocowaniu na czole rozświetli drogę bez angażowania rąk. Maksymalna jasność wynosi niecałe 400 lm, w praktyce można z bardzo dużą skutecznością oświetlić pomieszczenia i z nie najgorszą – teren.

Całość spisuje się całkiem nieźle. Kombinacja modułów daje nowe możliwości, choć używanie konfiguracji z dodatkowym ekranem w telefonie ma najmniej sensu. W praktyce ogranicza to trochę liczbę opcji do wyboru.

Solidna i ciężka konstrukcja

Mimo modułowej konstrukcji, w teorii osłabiającej konstrukcję, Oukitel WP300 to solidny pancerniak, który spełnia normy MIL-STD-810H, IP68 i IP69K, co oznacza odporność na upadki z wysokości 1,5 m, pył, wodę oraz ekstremalne temperatury. Telefon chroniony jest przez metalową ramę i szkło Gorilla Glass 5 na ekranie. Wnęka modułów jest dobrze zabezpieczona, znajdują się w niej tylko styki, nic się więc nie zaleje ani nie zapiaszczy. W razie czego można to miejsce przemyć. Nie ma też raczej szans, by zamocowany w telefonie moduł sam wypadł, chyba że się przez pomyłkę naciśnie przycisk.

Niestety, WP300 ma też typową dla pancerniaków wadę – jest ciężki (510 g) i gruby (23,2 mm). Nie jest wygodny w codziennych zastosowaniach – ani podczas dzwonienia, ani gdy siedzi sobie w kieszeni. Sam naprawdę nie mam problemu z dużymi telefonami, z pancerniakami latałem przez długie lata po polach i lasach, ale Oukitel WP300 przekracza już tę granicę przyjemności i przez te gabaryty sięgałem do niego z niechęcią. Na co dzień chodzę w bojówkach, więc lepszych spodni do takiej cegły już nie wymyślono, jednak miałem problemy z wciśnięciem go do kieszeni – nie pomagają w tym też wystająca wyspa aparatów i miejsce na moduły. 

Muszę jednak przyznać, że pod względem wzornictwa i jakości wykonania to udana konstrukcja. Smartfon ma stonowany wygląd, bez żadnych udziwnień jak zbroja mecha, całość jest na swój sposób klasyczna, a jednocześnie bardzo solidna.

Na odbudowie znajdziemy sprawnie działający czytnik linii papilarnych, zintegrowany z przyciskiem zasilania, z lewej stronie symetrycznie ulokowany jest z kolei dodatkowy przycisk funkcyjny, który można dowolnie skonfigurować np. przypisać go do lampy kempingowej.

Ekran ma nawet HDR, choć średnio nadaje się do filmów

Zastosowany w Oukitelu WP300 wyświetlacz IPS ma przekątną 6,8 cala, rozdzielczość Full HD+ (1080 × 2460) i odświeżanie 120 Hz. Ekran ma niestety dość przeciętną jasność 650 nitów – to wystarczający poziom, by w miarę wygodnie korzystać z wyświetlacza na otwartym terenie, ale w bardzo ostrym słońcu może to być utrudnione. W praktyce na to nie narzekałem, ale nie zaszkodziłoby, gdyby podbicie jasności było nieco większe. 

Kolory ekranu są przyzwoite, jest nawet obsługa HDR10 i HDR10+, choć zdecydowanie nie jest to smartfon do gier i filmów – do tych pierwszych jest przede wszystkim za ciężki, a ogólnie do rozrywki na pewno można znaleźć lepsze wyświetlacze, nawet w pancerniakach. Jednak nie po to się kupuje takie smartfony – one mają na przykład czytelnie wyświetlać mapy w terenie i tu jest bez zarzutu. 

Moc typowego średniaka

Za wydajność odpowiada układ MediaTek Dimensity 7050 (6 nm), wspierany przez 12 GB RAM oraz 512 GB pamięci wewnętrznej. Miejsca na pliki jest więc sporo, a do tego możemy dołożyć kartę 2 TB. Ten sam SoC znany jest z wielu modeli pancerniaków czy na przykład serii Realme 11 Pro, więc swoje lata już ma (2023) i nie zapewni wysokiej wydajności. Mimo tego na szybkość działania nie można narzekać, wszystko działa, jak należy, a niewielkie przycięcia zdarzają się sporadycznie.

W testach syntetycznych Oukitel WP300 wypada raczej marnie. W referencyjnym AnTuTu 10 wyciąga 616 tys. punktów, w nowszym v11 – 873 tys. Rakieta to nie jest.

Jak się łączy z 5G, jak gra?

Oukitel WP300 dość sprawnie sprawdzi się jako narzędzie komunikacji, chociaż trudno prowadzić rozmowy, trzymając urządzenie przy uchu, bo ręka szybko się męczy. Zachętą są jednak dobrej jakości połączenia VoLTE i Wi=Fi Calling, które testowałem w sieciach Orange i Play. Gdyby jednak dłoń zaczęła bolec, można skorzystać ze skutecznego trybu głośnomówiącego. Do dyspozycji otrzymujemy tylko jeden, ale donośny głośnik – jest to szeroki moduł na tylnej ściance telefonu, który wygląda jak stereo, ale nim nie jest.

WP300 sprawnie działa w polskich sieciach 5G i choć nie pozwolił mi osiągnąć rekordowych prędkości jak z flagowców, to w pomieszczeniu wykręca ponad 500 Mb/s, a na otwartym terenie maksymalnie ok. 700 Mb/s – to w Orange. W Play było zaskakująco gorzej – analogicznie 200 i 400 Mb/s. W tym samym czasie flagowiec z kartą Play wyciągał 2-3 razy większe szybkości, więc coś tu jest nie tak.

Smartfon pozwala załadować dwie karty nanoSIM, w tym jedną, zamiennie z kartą microSD. Nie ma opcji eSIM. Wśród funkcji komunikacyjnych jest też NFC z płatnościami Google. Głośnik w Oukitelu WP300, jak już wspomniałem, ma spora moc, jednak nie nadaje się do słuchania muzyki – to raczej rozwiązanie do rozmów głosowych przez telefon lub komunikatory. 

Podczas odtwarzania nagrań czy nawet w filmach brzmienie głośnika jest trochę zbyt surowe i ostre. Lepiej od razu pomyśleć o słuchawkach, bo pod tym względem nie mam zastrzeżeń. Smartfon łączy się przez Bluetooth 5.2 z wykorzystaniem kodeka LDAC, ale też obsługuje aptX i aptX HD, co nie jest oczywiste w telefonach z układami Mediateka. Jakość dźwięku jest bardzo dobra.

Wśród funkcji WP300 znalazło się też radio FM, tylko jest z nim problem. Aplikacja po włączeniu domaga się podpięcia analogowych słuchawek, które będą działały jako antena. Ale wyjścia audio 3,5 mm przecież brak, a próba podłączenia słuchawek przez USB-C i DAC nie przyniosła efektu. Radio jest bezużyteczne.

System. aplikacje i trochę bloatware

Pancerny WP300 pracuje pod kontrolą Androida 15. Szkoda, że producent, wprowadzając go na nowe rynki, nie zadbał o aktualizacje do nowszego systemu. Prawdopodobnie telefon nie dostanie już szesnastki, przynajmniej producent nic o tym nie mówi. 

Sam system prezentuje się jednak bez zarzutu. Jest sporo wizualnych i funkcjonalnych zmian producenta, część wynika ze specyficznych cech telefonu, ale całość na głębszym poziomie mocno czerpie z AOSP i Google.

Producent dorzucił sporo własnych aplikacji, ale są to potencjalnie przydatne narzędzia, np. wspomniany Da Fit, trochę mini apek terenowych. Śmiecioapek innych dostawców prawie nie ma – jest Facebook, TapPic do tapetek oraz edytor obrazów AI. Po kliknięciu ikony AI Album możemy przeprowadzić edycję zdjęć, np. usunąć obiekty czy zmienić tło. 

108 Mpix, ale nic więcej

Sekcja aparatów obejmuje główną matrycę 108 Mpix (ISOCELL HM6, 1/1.67 cala, f/1,8), aparat 2 Mpix do zdjęć makro oraz jednostkę selfie 32 Mpix (Sony IMX616). W aplikacji aparatu znajdziemy spory wybór trybów, w tym noc, piękno, 108M, Pro, portret, mono, makro czy panorama. W głównym wizjerze można też wybrać tryb AI oraz HDR. W oknie podglądu, posługując się niezbyt wygodnym suwakiem, można zmienić zoom z 1x na maksymalnie 4x.

To, co się dało zauważyć dość szybko, to lekkie spowolnienia działania aplikacji. Już sam interfejs jest nieco kłopotliwy i zdarza się, że smartfon z opóźnieniem reaguje na próby zmiany jakichś ustawień np. zoomu albo zrobienia zdjęcia przyciskiem głośności. To nie dzieje się ciągle, tylko „zdarza się”, jednak tyle wystarczy, by utrudnić fotografowanie.

Choć duże, imponujące z wyglądu obiektywy oraz matryca 108 Mpix sugerują nieco większe niż podstawowe możliwości aparatów, nie ma się na co nastawiać. Oukitel WP300 robi zdjęcia przeciętne lub wręcz marne, ma problemy ze złapaniem ostrości, co może być też kolejnym efektem powolności aplikacji. Zoomy niezależnie od poziomu powodują efekt rozmycia, pojawiają się szumy. Nie ma się co tu specjalnie rozwodzić – aparat przyda się do podstawowych zastosowań, by udokumentować coś podczas pracy w terenie, ale trudno z nim polować na zdjęcia życia. 

Wideo też nie zachwyca – można co prawda nagrywać w jakości 4K przy 30 kl./s, ale zabrakło stabilizacji, nawet elektronicznej, więc obraz się trzęsie nawet w spokojnym marszu. Statyczne ujęcia wypadają lepiej, ale też nie jakoś specjalnie.

Potężna bateria i problem ładowarki

Pancerna obudowa Oukitela WP300 kryje akumulator o pojemności 16 000 mAh z ładowaniem 45 W oraz funkcją ładowania zwrotnego 18 W. Taka pojemność robi wrażenie nawet w porównaniu do coraz większych akumulatorów w tradycyjnych smartfonach i bez wątpienia zapewni czas pracy dłuższy niż większość dostępnych urządzeń na rynku. 

W mieszanym cyklu Oukitel WP300 będzie działał do 3-4 dni, a w trybie oszczędzania energii, gdzieś w terenie, nawet z tydzień. Z drugiej strony w naszym teście odtwarzania wideo 4K przy jasności 300 nitów smartfon przepracował solidne 28 godzin i 24 minuty, co jest jednym z lepszych wyników w naszej tabeli – choć proporcjonalnie nie tak dobrym w porównaniu do telefonów z nowoczesnymi akumulatorami krzemowo-węglowymi, które przy pojemnościach rzędu 7000 mAh osiągają ponad 20 godzin pracy.

Ładowanie baterii do pełna, z wykorzystaniem ładowarki 45 W, w teorii powinno trwać nie dłużej niż 2,5 godziny, ale ten czas będzie różnił się w zależności od modelu kostki. W zestawie z oficjalnej polskiej dystrybucji oczywiście ładowarki nie ma. Sam używałem kilku swoich ładowarek z różnymi protokołami i o mocy 65 W czy 80 W i na każdej WP300 ładował się koszmarnie długo – w skrajnym przypadku blisko 7 godzin do pełna. Tak oczywiście nie powinno być, po prostu trzeba zainwestować w oryginalną ładowarkę Oukitela albo mieć szczęście i trafić w swojej szufladzie na tę zgodną z WP300.

Oukitel WP300 – czy warto?

Oukitel WP300 kosztuje około 1900 zł i jest to w miarę przystępna cena, biorąc pod uwagę realia rynku wzmocnionych telefonów. Smartfon jest ciężki i niewygodny, trudno go nosić w kieszeni – przydałaby się do niego kabura, ale tego w zestawie brak. O wytrzymałość i gotowość do działania w każdych warunkach nie trzeba się jednak martwić – to rasowy pancerniak.

Modułową konstrukcję należy jednak potraktować jako ciekawostkę. Sam pomysł jest bardzo fajny, wykonanie w sumie też, tylko na co dzień użyteczność jest średnia. Sam najchętniej używałem telefonu z modułem lampy – bardzo fajna rzecz. Moduł ekrano-zegarko-opaski w telefonie nie za bardzo się już przydaje (jak większość dodatkowych ekraników z tyłu obudowy), bo nie jest to jakaś naprawdę potrzebna wartość dodana. Na nadgarstku już ma większy sens, ale jednocześnie taka opaska jest zbyt prosta, by na serio używać jej na co dzień. Pięć lat temu może jeszcze tak, dziś najtańszy smartwatch ma 10 razy więcej funkcji. Niemniej – możliwość jest, może komuś się w sumie przydać. Nie zapominajmy jeszcze o funkcji słuchawki BT – w specyficznych sytuacjach jest jak najbardziej przydatna.

Poza aspektem modułowym Oukitel WP300 to solidny pancerny średniak, który ma mocniejsze punkty jak duży akumulator i swoje mankamenty – mnie chyba najbardziej rozczarował aparat. WP300 sprawdza się na co dzień, ale raczej nie jako telefon dla geeka, tylko jednak bardziej jako wół roboczy dla drwala.