Intel pozytywnie zaskoczył. To ich najlepsze układy do gier (Test)

Pierwsze procesory Intel Arrow Lake debiutowały pod koniec 2024 roku, wtedy też pojawiła się platforma LGA 1851. Była to przesiadka na nowe architektury oraz litografię. Jednak ogólny odzew recenzentów i konsumentów był raczej negatywny - Niebiescy znacząco poprawili pobór mocy i temperatury, ale wydajność nie wzrosła zbyt mocno. W pewnych zastosowaniach Core Ultra 200S wypadały lepiej, ale nie brakowało też scenariuszy gdzie były gorsze. Mowa tutaj w szczególności o grach.

Główne zmiany to więcej rdzeni, podbite zegary i... niższe ceny

Przez dwa lata Amerykanie skupiali się głównie na rynku mobilnym. Teraz jednak przyszła pora na odświeżenie oferty desktopów. Wszystko za sprawą niewielkiej rodziny Intel Arrow Lake Refresh, która lada moment trafi do sklepów. Będzie się ona składać tylko z dwóch modeli Core Ultra 7 270K Plus oraz Core Ultra 5 250K Plus. Oba mieliśmy już od jakiegoś czasu i zestawiliśmy je z poprzednikami oraz konkurencją, by odpowiedzieć na pytanie "Czy warto zawracać sobie nimi głowę?".

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że brak tutaj rewolucji - to bardziej drobne poprawki. Duże, wysokowydajne rdzenie to wciąż architektura Intel Lion Cove, a małe, energooszczędne to Intel Skymont. Proces litograficzny również pozostał bez zmian, bo główna część obliczeniowa korzysta z TSMC N3B (klasy 3 nm). Zmieniła się jednak specyfikacja samych CPU - dostajemy więcej rdzeni oraz lepszy kontroler pamięci.

Oprócz tego znacząco podbito zegary D2D (+900 MHz) oraz NGU (do 300 MHz). TDP pozostało przy tym bez zmian. Amerykanie chwalą się też dużymi zmianami w kwestii oprogramowania, a na pierwszym miejscu stawiane jest Intel Binary Optimization Tool (tzw. iBOT). Ale już teraz mogę uchylić rąbka tajemnicy, że to ostatnie to jak na razie raczej bardziej marketingowy szum, niż realnie odczuwalna zmiana.

Na największą uwagę zasługuje kolosalne obniżenie sugerowanych cen. Niestety NPU czy iGPU pozostają bez zmian. W pierwszym przypadku nadal mowa o 1,6 GHz i 13 TOPS, w drugim zaś o 2 GHz oraz 4 rdzeniach Xe. Innymi słowy dobrze, że są - "awaryjnie" - ale nadal nie oferują sobą zbyt dużo. A szkoda, bo Intel ma już dawno wydajniejsze rozwiązania.

Platforma i metodologia testowa

Na wykresach znajdziecie flagowca od Niebieskich i odpowiedników z poprzedniej generacji. Oprócz tego sięgnąłem po cenowych konkurentów AMD i dorzuciłem chyba najpopularniejszy (i najlepszy) z procesorów typowo pod gry. Oczywiście to wiązało się z pewnym żonglowaniem platformą - różne płyty główne i moduły RAM. W ostatnim przypadku każdy CPU dostał pamięci sugerowane przez producenta, z wyjątkiem AMD gdzie postawiłem na szybsze rozwiązanie by zachować stosunek 1:1 z IMC.

Każdy test przeprowadzany był od 3 do 10 razy, a następnie wyciągana była średnia. Taka metodologia pozwala zauważyć i wyeliminować ewentualne anomalie oraz błędy. Platforma testowa wyglądała następująco:

• Płyta główna: MSI Z890 Tomahawk / BIOSTAR X870E Valkyrie
• RAM: G.SKILL Trident Z5 RGB 7200 MT/s CL 34 / Kingston Fury 6400 MT/s CL 36 / Patriot Viper Elite 5 Ultra 6000 MT/s CL 28
• Karta graficzna: GIGABYTE AORUS GeForce RTX 4080 16 GB MASTER
• SSD: ADATA XPG GAMMIX S70 Blade
• Zasilacz: Cooler Master MWE Gold V2 1050 W
• Obudowa: Fractal North XL
• Chłodzenie: Arctic Liquid Freezer III 360 Pro A-RGB
• Pasta termoprzewodząca: SilentiumPC Pactum PT-4
• System operacyjny: Windows 11

Testy syntetyczne

Na start bierzemy bardzo popularny program testowy, czyli Cinebench. Wraz z odświeżeniem platformy skupiamy się już na nowszym wydaniu 2026. Mamy do wyboru testy sprawdzające wydajność jedno- lub wielowątkową z wynikiem wyrażonym w punktach, każdy pomiar trwa ok. 10 minut. Uzyskany wynik możemy porównać z wynikami innych użytkowników.

Test pojedynczego wątku dobitnie udowadnia, że AMD i Intel idą w tej generacji ramię w ramię. Dużo ciekawiej prezentuje się jednak drugi wykres - pozornie Intel Core Ultra 7 270K Plus to Core Ultra 9 285K ze zmienioną nazwą. W końcu oba CPU to rozwiązania z 24 rdzeniami i 24 wątkami. Jednak nowszy model oferuje szybszy RAM i wyższe taktowania - tzw. "All P-Core Boost", co daje mu minimalną przewagę. Zaś Core Ultra 5 250K Plus nie zostawia nitki na starym Core Ultra 5, bo ma aż 6 rdzeni więcej.

3DMark w scenariuszu CPU Profile nie prezentuje żądnych niespodzianek - procesory grzecznie układają się stopniowo względem liczby rdzeni i maksymalnego taktowania. Jest to test typowo bazujący na fizyce, a więc mniej ma przełożenie na gry, a bardziej na programy i symulacje.

W przypadku Time Spy, które jednoznacznie odpowiada zastosowaniom gamingowym, doszło do wyraźnego przetasowania. I o ile dolna stawka nie zaskakuje, tak podium już tak. Warto jednak zwrócić, że różnice są minimalne (między 1. i 4. pozycją to tylko 1,3%). Trudno więc tutaj mówić o konkretnym zwycięzcy, gdy pół tabeli wypadło ex aequo. A czemu? Bo mało która gra jest w stanie wykorzystać jeszcze 20 czy 24 rdzenie.

Testy praktyczne

Oczywiście zawsze znajdą się osoby, które gardzą wynikami nawet najlepszych i najpopularniejszych benchmarków. Postanowiliśmy więć sprawdzić procesory też w bardziej codziennych zastosowaniach. Pierwszym testem jest wydajność w pakowaniu i rozpakowywaniu archiwów danych przy użyciu darmowego programu 7-Zip.

Aplikacja robi użytek ze wszystkich dostępnych rdzeni i wątków, a tym samym dobrze nadaje się do testowania procesorów. Wrażliwa jest też na ustawienia pamięci RAM i różne niestabilności. Dzięki temu Intel wyraźnie wysuwa się na prowadzenie - oferuje nie tylko 20-24 rdzenie, gdy AMD to "tylko" 16 rdzeni, ale też obsługuje 7200 MT/s, gdzie Czerwoni to według specyfikacji do 5600 MT/s (w naszym przypadku 6000 MT/s).

A co z grami? Niestety, Niebiescy nadal nie mają szans z AMD - pamięć 3D V-Cache daje zbyt duże korzyści. Niemal w każdym tytule, może z wyjątkiem najcięższych strategii i symulacji, Ryzeny 9000X3D nadal wypadają lepiej. Należy jednak pamiętać, ze są też dużo droższe. Patrząc na MSRP serii Core Ultra 200S Plus, Intel wyraźnie postanowił zaatakować niższy segment. Dlatego bardziej uczciwe jest porównanie do zwykłych Ryzenów 9000. I tutaj Niebiescy notują zauważalną przewagę.

Nie bardzo tylko wiem jak ocenić Intel Binary Optimization Tool. Amerykanie mocno zwracają na to uwagę, a dla mnie to trochę pic na wodę. Aktualnie na liście znajduje się tylko 12 gier i 1 benchmark, a po włączeniu optymalizacji trzeba restartować komputer by zmiany weszły w życie.

Jakby tego było mało, w sprawdzonych prze zemnie tytułach (Hitman 3, Cyberpunk 2077, Assassin's Creed Mirage) przyrosty były symboliczne. Mówimy tutaj o wartościach w granicach błędu pomiarowego - 1-3%, czyli często 1-2 FPSy. Nieco lepiej wypadło to w Hogwart's Legacy, bo około 5%. Intel twierdzi, że w Shadow of the Tomb Raider można zyskać do 22% ale... po co? To gra z 2015 roku, każdy nowszy procesor obsłuży ją bez iBOTa.

Temperatury i pobór mocy

Do pomiarów używaliśmy programu AIDA64. Procesory pracowały z minimalnym możliwym napięciem, które zapewniało 12 godzin stabilnego testu. Temperatury na wykresach są wartościami maksymalnymi.

Kolejny raz niespodzianek brak - Core Ultra 200S Plus jest cieplejsze niż Core Ultra 200S, bo ma więcej rdzeni i wyższe zegary. Mimo wszystko nadal łatwiej je schłodzić niż układy Ryzen 9000X3D, bo brak tutaj kafelka z 3D V-Cache. Nie są to jednak gorące CPU, a Arrow Lake Refresh bez problemu okiełznać można nawet bez pomocy chłodzenia wodnego.

Pod względem poboru mocy Intel nadal wypada gorzej niż AMD. Trzeba jednak podkreślić, że mówimy tutaj o skrajnych sytuacjach takich jak Cinebench czy Blender. W grach, podczas surfowania po sieci czy oglądania filmów i seriali będzie to znacznie mniej.

Podsumowanie

Odświeżenia oferty zarówno przez Intela, jak i AMD rzadko kiedy budzą większe emocje. Recenzenci oraz konsumenci zawsze łakną nowych technologii - litografie, architektury czy wsparcie nowych standardów. Tym jednak razem Intel pozytywnie zaskoczył. Zamiast klasycznego +100-200 MHz, w obu przypadkach dostajemy o cztery rdzenie więcej.

Dochodzą też zmiany pod maską, których nie widać na pierwszy rzut oka. Taktowanie Die-to-Die (mające wpływ na opóźnienia) podniesiono z 2,1 do 3,0 GHz, a SA/NGU to skok z 2,6 do nawet 3 GHz. Dopełnia to lepszy IMC, obsługujący moduły DDR5 7200 MT/s nawet jeśli nie są CUDIMM. Pojawiło się też wsparcie dla CQDIMM, ale to obecnie egzotyka i pieśń przyszłości.

Wszystko to przekłada się na zauważalny skok wydajności w grach. To, że jest lepiej niż w serii Arrow Lake nie powinno nikogo dziwić. Ale przegoniono też o kilka procent Ryzeny 9000 (chociaż seria Ryzen 9000X3D nadal może spać spokojnie, zapewne do premiery Nova Lake). Niebiescy pozycjonują swoje CPU jako bardziej uniwersalne i to widać w przypadku programów.

Czy jest idealnie? Nie. Po pierwsze potencjał OC wydaje się minimalny, fabryka oferuje to co najlepsze zaraz po wyjęciu z pudełka. Teoretycznie mogłaby to być wina naszych sampli czy platformy, bo nawet włącznie Intel 200S Boost na Core Ultra 7 270K Plus powodowało niestabilność, ale podobnie mizerne rezultaty zanotowało kilku kolegów po fachu. W naszym przypadku szkoda było miejsca na wykresach na różnice 0,5-1,5%.